Klara pamiętała tamte wieczory, gdy słyszała przez drzwi, jak Julien i jego matka rozmawiają o „odpowiedniej przyszłości” — przyszłości, w której dla niej nie było miejsca. Początkowe drobne uwagi zmieniły się w jadowite komentarze. Miłość ustępowała miejsca chłodnej pogardzie.
Aż pewnego ranka spojrzała w lustro i nie poznała kobiety, którą widziała.
Makijaż nie ukrywał zmęczenia, oczy były puste.
Tego dnia spakowała walizkę i odeszła — bez słowa, bez pożegnania.
Zaczęła od zera. Pracowała w małej kawiarni, potem w biurze projektowym. Z czasem zdobyła uznanie i klientów, krok po kroku budując nowe życie.
Po trzech latach Klara Martin stała się jedną z najbardziej cenionych projektantek wnętrz w Lyonie — elegancką, niezależną kobietą, o której mówiono z szacunkiem.
I wtedy, gdy osiągnęła szczyt, los znowu postawił na jej drodze Juliéna — jakby chciał sprawdzić, czy naprawdę jest wolna.
