Po śmierci mojej żony wyrzuciłem jej syna, ponieważ nie był moją krwią — 10 lat później ujawniła się prawda, która roztrzaskała mnie na kawałki

— Wynoś się, Ethan. Nie jesteś moim synem. Twoja matka odeszła, a ja nie mam wobec Ciebie żadnych niebezpieczeństw.”

Nie płakałem. Nie krzyczał. Po prostu po prostu się, pod wyeliminowaniem zepsuty plecak i odszedł w noc. W tym momencie nic nie czułem — bez winy, bez smutku, tylko ulga, ciężar zniknął.