Telefon od fotografa dwa tygodnie po

• Nie było gratulacji ani żartów, tylko napięcie.
• Padła prośba, bym nikomu nic nie mówiła — zwłaszcza rodzicom.
• W jego tonie brzmiało coś, co trudno pomylić z błahostką.

W tej jednej chwili poczułam, jak robi mi się chłodno w klatce piersiowej. Fotografowie widzą więcej, niż myślimy. Nie tylko ustawione uśmiechy i pozowane spojrzenia, ale też te krótkie momenty, kiedy twarz zdradza prawdę. Właśnie dlatego wybrałam go na nasz ślub — miał talent do łapania autentyczności.