Pewnego wieczoru, kiedy dzieci już spały, usiadłam przy kuchennym stole i zaczęłam płakać. — Boże, dlaczego ja? — pytałam w pustkę. Wtedy przypomniałam sobie, jak piekłam z mamą ciasta na święta. To były jedyne chwile, kiedy czułam się naprawdę szczęśliwa. Postanowiłam spróbować — upiekłam szarlotkę i zaniosłam ją do lokalnej kawiarni. Właścicielka, pani Basia, spróbowała i powiedziała: — Marta, masz talent. Może spróbujesz piec dla nas?
Pod jednym dachem: Historia samotnej matki z Krakowa
